💔 ଅଭିମାନର ମୂଲ୍ୟ

ଅନିକେତ ଓ ରୁଚିକା ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଧରି ପରସ୍ପରକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ବହୁତ ଭଲପାଇବା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଦୁହେଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଜିନିଷ ବହୁତ ଅଧିକ ଥିଲା—ଅଭିମାନ।

ଛୋଟ ଛୋଟ କଥାରେ ଦୁହେଁ ରାଗ କରୁଥିଲେ। କେହି ପ୍ରଥମେ କଥା କହିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଦିନ ଦିନ ଚୁପ୍ ରହୁଥିଲେ।

ଗୋଟିଏ ଦିନ ସାମାନ୍ୟ ଭୁଲ ବୁଝାମଣାକୁ ନେଇ ଦୁହେଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଝଗଡ଼ା ହେଲା।

ରୁଚିକା କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କହିଲା—

“ଯଦି ମୋର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ, ତାହେଲେ ଆଜିଠାରୁ ମୁଁ ତୁମ ଜୀବନରୁ ଚାଲିଯାଉଛି।”

ଅନିକେତଙ୍କ ମନ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଅଭିମାନ ତାଙ୍କ ଓଠକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା।

ସେ କେବଳ ଚୁପଚାପ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ।

ରୁଚିକା ଚାଲିଗଲା…

ଦିନ କଟିଲା, ମାସ କଟିଲା। ଅନିକେତ ବହୁତ ଥର ଫୋନ୍ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ଅଭିମାନ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଦେଲା।

କିଛି ମାସ ପରେ ସେ ଶୁଣିଲେ, ରୁଚିକାଙ୍କ ବିବାହ ହୋଇଯାଇଛି।

ସେହି ଖବର ଶୁଣି ସେ ନିଜ ଘରେ ଏକା ବସି କାନ୍ଦିପକାଇଲେ।

ତାଙ୍କ ଡାଏରୀରେ ସେ ଲେଖିଲେ—

“ଗୋଟିଏ ‘କ୍ଷମା କର’ କହିଦେଇଥାନ୍ତି, ହୁଏତ ଆଜି କାହାଣୀଟା ଅଲଗା ହୋଇଥାନ୍ତା।”

ସେହି ଦିନ ଅନିକେତ ବୁଝିଲେ—

ପ୍ରେମରେ ହାରିଯିବା କଷ୍ଟଦାୟକ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଅଭିମାନ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ମଣିଷକୁ ହରାଇବାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ସାରା ଜୀବନ ରହିଯାଏ।

ଅଭିମାନ କେବଳ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତର ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ କେବେ କେବେ ସମଗ୍ର ଜୀବନ ଦେବାକୁ ପଡ଼େ। 💔