💔 ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ

ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲେ ଅମିତ ସେହି ନଦୀ କୂଳକୁ ଯାଉଥିଲା। ସେଠାରେ ଥିବା ପୁରୁଣା ବେଞ୍ଚରେ ବସି ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିଲା। ସେହି ସ୍ଥାନରେ କେବେ ତା’ର ଏବଂ ନନ୍ଦିନୀର ପ୍ରେମ କାହାଣୀ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।

ବିଦାୟ ନେବା ବେଳେ ନନ୍ଦିନୀ କହିଥିଲା—

“ଯଦି ଭାଗ୍ୟରେ ଥିବ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଫେରି ଆସିବି।”

ସେହି ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟକୁ ହୃଦୟରେ ସାଇତି ଅମିତ ପ୍ରତିଦିନ ତା’ର ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲା।

ଋତୁ ବଦଳିଗଲା। ବର୍ଷା ଆସିଲା, ଶୀତ ଆସିଲା, ପୁଣି ବସନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଗଲା। କିନ୍ତୁ ଅମିତର ଆଶା କେବେ ଶେଷ ହେଲା ନାହିଁ।

ଦିନେ ସେ ଶୁଣିଲା, ନନ୍ଦିନୀ ବହୁତ ଦୂରେ ନିଜର ନୂଆ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିସାରିଛି।

ସେହି ଖବର ଶୁଣି ତାଙ୍କ ଆଖି ଭିଜିଗଲା। ତଥାପି ସେ ହସି କହିଲେ—

“ତୁମେ ଖୁସିରେ ଅଛ, ଏତିକି ମୋ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ।”

ସେହି ଦିନ ଘରକୁ ଫେରି ସେ ନିଜ ଡାଏରୀରେ ଲେଖିଲା—

“ମୁଁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛି। ତୁମେ ଫେରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆମ ସୁନ୍ଦର ସ୍ମୃତିଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଆଉ ଥରେ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।”

ସମୟ ସବୁକିଛି ବଦଳାଇଦେଲା, କିନ୍ତୁ ଅମିତର ହୃଦୟରେ ଥିବା ସେହି ପ୍ରେମ କେବେ ବଦଳିଲା ନାହିଁ।

କିଛି ଅପେକ୍ଷା ମିଳନ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ସ୍ମୃତିକୁ ଜୀବନ୍ତ ରଖିବା ପାଇଁ ହୋଇଥାଏ। ସେହି ଅପେକ୍ଷାର କେବେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ। 💔