💔 ଫେରି ଆସିଲା ନାହିଁ
ସେଦିନ ଯିବା ବେଳେ ପ୍ରିୟା କେବଳ ଏତିକି କହିଥିଲା—
“କିଛି ଦିନ ଅପେକ୍ଷା କର… ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଫେରି ଆସିବି।”
ସେହି ଗୋଟିଏ କଥାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ସାଗର ପ୍ରତିଦିନ ସେହି ରାସ୍ତାରେ ଠିଆ ହୋଇ ତା’ର ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲା।
ଦିନ କଟିଲା, ମାସ କଟିଲା, ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ କଟିଗଲା। ଋତୁ ବଦଳିଗଲା, ସହର ବଦଳିଗଲା, କିନ୍ତୁ ସାଗରର ଆଶା କେବେ ବଦଳିଲା ନାହିଁ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫୋନ୍ର ରିଙ୍ଗରେ ତା’ର ମନ ଧଡ଼କି ଉଠୁଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଜଣା ମୁହଁରେ ସେ ପ୍ରିୟାକୁ ଖୋଜୁଥିଲା।
ଗୋଟିଏ ଦିନ ଜଣେ ପୁରୁଣା ବନ୍ଧୁ କହିଲେ—
“ପ୍ରିୟା ଏବେ ଅନ୍ୟ ଜୀବନରେ ବହୁତ ଖୁସିରେ ଅଛି।”
ସାଗର କିଛି କହିଲା ନାହିଁ। ସେ କେବଳ ହାଲୁକା ହସି ଆକାଶକୁ ଚାହିଁଲା।
ତା’ର ଆଖିରେ ଲୁହ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେହି ଲୁହରେ କୌଣସି ଅଭିଯୋଗ ନଥିଲା। ଥିଲା କେବଳ ଗୋଟିଏ ଅଧୂରା ଅପେକ୍ଷା।
ସେ ମନେ ମନେ କହିଲା—
“ତୁମେ ଫେରି ଆସିଲା ନାହିଁ… କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ମୋ ହୃଦୟ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେହିଠାରେ ଅଛି।”
ସେହି ଦିନ ସାଗର ବୁଝିଲା—
କିଛି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି କେବଳ ଶବ୍ଦ ହୋଇ ରହିଯାଏ, ଆଉ କିଛି ଅପେକ୍ଷାର କେବେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଆଜି ମଧ୍ୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲେ ସେହି ପୁରୁଣା ରାସ୍ତାରେ ପବନ ବହେ। କିନ୍ତୁ ଯାହାକୁ ସେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲା…
ସେ ଆଉ କେବେ ଫେରି ଆସିଲା ନାହିଁ। 💔
