💔 ମନରେ ରହିଗଲ ତୁମେ

ସମୟ ବହୁତ କିଛି ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲା। ବର୍ଷ ବିତିଗଲା, ସହର ବଦଳିଗଲା, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ବଦଳିଗଲେ। କିନ୍ତୁ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଗୋଟିଏ ନାମ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେହିଭଳି ରହିଥିଲା—ସାଇଲୀ।

କଲେଜର ଶେଷ ଦିନରେ ସାଇଲୀ କହିଥିଲା—

“ହୁଏତ ଆମେ ପୁଣି କେବେ ଦେଖା ହେବୁ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଭୁଲିଯିବ ନାହିଁ।”

ଅନିରୁଦ୍ଧ ହସି କହିଥିଲେ—

“ମଣିଷକୁ ଭୁଲିହେବ, କିନ୍ତୁ ହୃଦୟରେ ରହିଯାଇଥିବା ଭଲପାଇବାକୁ କେବେ ଭୁଲିହେବ ନାହିଁ।”

ତା’ପରେ ଜୀବନ ଦୁହେଁଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ରାସ୍ତାରେ ନେଇଗଲା।

ବର୍ଷ ପରେ ଦିନେ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ସାଇଲୀଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଫଟୋ ଦେଖିଲେ। ସେ ନିଜ ପରିବାର ସହ ହସୁଥିଲେ। ସେହି ହସ ଦେଖି ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ଆଖି ଭିଜିଗଲା।

ସେ ମୋବାଇଲ୍ଟି ବନ୍ଦ କରି ଆକାଶକୁ ଚାହିଁ ଧୀରେ କହିଲେ—

“ତୁମେ ମୋ ଜୀବନରେ ନାହଁ… କିନ୍ତୁ ମୋ ମନରେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଅଛ।”

ସେ କେବେ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ନାହିଁ। କାରଣ ସେ ଜାଣିଥିଲେ, ସତ ପ୍ରେମର ଅର୍ଥ କାହାକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ତାଙ୍କ ଖୁସିକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା।

ରାତି ହେଲେ ସେ ପୁରୁଣା ଡାଏରୀ ଖୋଲି ସାଇଲୀଙ୍କ ଲେଖା ଛୋଟ ଚିଠିଟିକୁ ପଢ଼ୁଥିଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦରେ ସେ ପୁଣି ଥରେ ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ବଞ୍ଚୁଥିଲେ।

ସେହି ଦିନ ସେ ବୁଝିଲେ—

କିଛି ଲୋକ ଜୀବନରୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ହୃଦୟରୁ କେବେ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ସ୍ମୃତି ହୋଇ ନୁହେଁ, ହୃଦୟର ସ୍ପନ୍ଦନ ହୋଇ ବଞ୍ଚି ରହନ୍ତି।

ତୁମେ ମୋ ସହ ନାହଁ… ତଥାପି ମୋ ମନରେ ସବୁବେଳେ ରହିଗଲା ତୁମେ। 💔