🌼 ଅଭିମାନୀ ଭକ୍ତର କାହାଣୀ 

ପୁରୀ ନିକଟର ଏକ ଗାଁରେ ନୀଳମାଧବ ନାମକ ଜଣେ ଭକ୍ତ ରହୁଥିଲେ। ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପୂଜା କରୁଥିଲେ ଏବଂ କେବେ ନାମସ୍ମରଣ ବନ୍ଦ କରୁନଥିଲେ।

ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ସେ ବହୁତ ଆଶାରେ ପୁରୀ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ବାହାରିଲେ। କିନ୍ତୁ ରାସ୍ତାରେ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇଯିବାରୁ ସେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ। ମନ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ଘରକୁ ଫେରି ସେ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଛବି ସାମ୍ନାରେ ବସି କହିଲେ,

“ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ କେବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭୁଲିନି। ତେବେ ଆପଣ ମୋତେ ଦର୍ଶନ କାହିଁକି ଦେଲେ ନାହିଁ?”

କିଛି ଦିନ ସେ ପୂଜା କଲେ ନାହିଁ। କାହା ସହ କଥା ମଧ୍ୟ କହିଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ମନରେ କେବଳ ଅଭିମାନ ଭରିରହିଲା।

ଗୋଟିଏ ରାତିରେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଲେ—ମହାପ୍ରଭୁ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ କହୁଛନ୍ତି,

“ତୁ ମୋ ଉପରେ ଅଭିମାନ କରିପାରୁଛୁ, କାରଣ ତୋର ଭଲପାଇବା ସତ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ମନେରଖ, ମୁଁ କେବେ ମୋ ଭକ୍ତକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଏନି। ଯାହା ଘଟିଲା, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ତୋର ମଙ୍ଗଳ ଲୁଚିଥିଲା।”

ସକାଳେ ଉଠି ନୀଳମାଧବଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ବହିଗଲା। ସେ ବୁଝିଗଲେ—ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଆମ ବୁଝିବାର ବାହାରେ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ସବୁବେଳେ ଭକ୍ତର ମଙ୍ଗଳ ଲୁଚିଥାଏ।

ସେହି ଦିନଠାରୁ ତାଙ୍କର ଅଭିମାନ ଶେଷ ହୋଇଗଲା, ଆଉ ଭକ୍ତି ଆହୁରି ଗଭୀର ହେଲା।

🙏 ଶିକ୍ଷା: ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉପରେ ଅଭିମାନ ଆସିପାରେ, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାସ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସମୟ ଆସିଲେ ମହାପ୍ରଭୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନିଜେ ଦିଅନ୍ତି।

🌼 ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ 🌼