🌼 ରଥଯାତ୍ରାର ଗୋଟିଏ ଚମତ୍କାର 

ରଥଯାତ୍ରାର ଦିନ। ପୁରୀର ବଡ଼ଦାଣ୍ଡ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତଙ୍କ ଜୟଧ୍ୱନିରେ କମ୍ପି ଉଠୁଥିଲା—“ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ!”

ସେହି ଭିଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ଜଣେ ଗରିବ ଭକ୍ତ, ଦାମୋଦର। ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା—ଥରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ରଥର ଦଉଡ଼ିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ। କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଭିଡ଼ ଯୋଗୁଁ ସେ ରଥ ପାଖକୁ ଯାଇପାରୁନଥିଲେ।

ହତାଶ ହୋଇ ସେ ଦୂରରୁ ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଭାଗ୍ୟରେ ଯଦି ଥାଏ, ଆପଣ ନିଜେ ମୋତେ ଡାକନ୍ତୁ।”

ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ରଥ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଅଟକିଗଲା। ଯେତେ ଟାଣିଲେ ମଧ୍ୟ ରଥ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା ନାହିଁ। ଭିଡ଼ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଲୋକ ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଗଲେ। ସେ କମ୍ପିତ ହାତରେ ରଥର ଦଉଡ଼ିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି “ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ!” ବୋଲି ଡାକିଲେ।

ପରବର୍ତ୍ତୀ କ୍ଷଣରେ ରଥ ପୁଣି ଚାଲିବା ଆରମ୍ଭ କଲା। ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜୟଧ୍ୱନି କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ଦାମୋଦରଙ୍କ ଆଖିରୁ ଆନନ୍ଦର ଲୁହ ଝରିପଡ଼ିଲା। ସେ ଅନୁଭବ କଲେ—ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ଧନ କିମ୍ବା ପରିଚୟର ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ; ସେ କେବଳ ଭକ୍ତର ସତ୍ୟ ଭାବନାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।

🙏 ଶିକ୍ଷା: ଯେତେବେଳେ ଭକ୍ତି ନିଷ୍କପଟ ହୁଏ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପା ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼େନାହିଁ। ସେ ନିଜେ ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣର ପଥ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତି।

🌼 ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ 🌼